Debatten Burgerschap

Culturele diversiteit is iets dat gevierd moet worden, het is de kracht van een stad en de inwoners moeten dit ook zo voelen. Binnen de stadsbrede dialogen in het kader van het Stadsburgerschap programma heeft het PBR 1 grote stadsbrede dialoog georganiseerd en 1 jongerendebat. Het  centrale thema voor de stedelijke bijeenkomsten was identiteit, cultuur en het hebben van een toekomst in Rotterdam.

Ik ben Rotterdam

Op 13 oktober 2009 heeft de dialoog “Ik ben Rotterdam” plaatsgevonden in het stadhuis. Meer dan 180 Rotterdammers zijn bij elkaar gekomen om met elkaar in gesprek te gaan. De centrale vraag in het debat was: voelen we ons allen Rotterdammer, zijn we ook allen Rotterdammer. Kijken we naar ons zelf als zijnde Rotterdammer, hoe kijken we naar onze buren, zien we dan Rotterdammers of allochtonen. En wat leren we onze kinderen, dat ze Rotterdammers zijn of dat ze Nederlanders zijn, of Turken of Marokkanen.

De manier waarop we kijken naar onze identiteit is bepalend voor hoe we samenleven in deze stad. De bijeenkomst is ingeleid door Ineke Bakker (directeur JOS). Hierna kwam er steeds een spreker met inleiding en stelling, waarna er een discussieronde plaatsvond. De sprekers waren Kees Fortuin, Wilma Gillis-Burleson en Hans Visser. 

Het Rotterdammer zijn is, volgens de aanwezigen, een bindende waarde. Dat gaat niet zonder slag of stoot.  Als bewoners zich open naar elkaar opstellen en ontdekken dat ze elkaar nodig hebben en gemeenschappelijke belangen hebben is de wrijving oplosbaar. Welzijns- en migrantenorganisaties dragen eraan bij en de gemeente stimuleert. Het meer met elkaar in contact komen wordt ook als zeer belangrijk gezien en in het gezamenlijk afspraken maken in de straat zien de meeste aanwezigen wel wat.

De culturele verschillen zijn niet onoverbrugbaar, al is dat nu voor iedereen niet steeds goed zichtbaar.  Mensen gaven ook aan dat ze moe zijn van de discussie over wel of niet aanpassen aan die zogenaamde identiteit. Rotterdam zou geen wereldstad zijn als onze identiteit vastlag. De verschillende culturen zijn ook een verrijking van deze stad. Maar weer nieuwe regels? We hebben er al zoveel in Nederland. Deze moeten dan wel alle normen en waarden vertegenwoordigen van iedereen. Een spelregel zou daarom kunnen zijn: leer elkaar kennen! Maak een praatje met elkaar, zeg gedag.

Jongeren

Op 26 november waren de jongeren aan de beurt. Rotterdam is voor Nederlandse begrippen een erg jonge stad. 46% van de inwoners is dan ook onder de 34 jaar oud en zeker de helft hiervan is zelfs onder de 20. Maar helaas zijn er ook belemmeringen en verlaten ook veel jongeren Rotterdam. Veel jongeren trekken weg uit hun stad, nadat zij zijn opgeleid. Er zijn verschillende groepen jongeren in de stad, zoals een groep die zich Rotterdammer voelen maar door de maatschappij niet worden gezien/beschouwd als Rotterdammer.

Daarnaast is er een ook groep jongeren met problemen in de maatschappij en worden gezien als probleemjongeren. Het is belangrijk dat de jongeren hun toekomst opbouwen in Rotterdam. Het doel van de dialoog was dat wij willen dat de jonge Rotterdammers een toekomst opbouwen in Rotterdam en zich bewust worden van wat Rotterdam hen te bieden heeft, waardoor zij een sterkere binding zullen krijgen met de stad. Om dit doel te bereiken hebben we een dialoog tot stand gebracht tussen Rotterdamse jongeren over de kansen en (on)mogelijkheden voor jongeren in Rotterdam.

Op deze manier wilden wij in kaart brengen wat de jongeren nog nodig hebben of moeten verbeteren om zich meer te verbinden aan de stad. Meer dan 75 aanwezigen hebben deel genomen aan de dialoog over wat er moet veranderen en wat de jongeren nodig hebben om zich te binden aan de stad. Deze aanwezigen waren van diverse afkomst. Zij werden aangetrokken door de diversiteit die ook in het programma was neergezet.

Vanuit het gemeentebestuur was de wethouder Hamit Karakus aanwezig. Hij heeft de officiële opening en afsluiting van de dialoog op zich genomen. Tijdens de dialoog heeft de gespreksleidster Tanja Jadnanasing (nos) samen met de jongeren een wensenlijst opgesteld met wat de jongeren nodig hebben om in Rotterdam te blijven wonen. Deze lijst is officieel overhandigd aan de wethouder. De centrale vraag in de dialoog was: Wat kan Rotterdam doen om jongeren te binden aan de stad?En, wat hebben jongeren nodig om zich te binden aan Rotterdam?